ZACHOWANIE - TEMPERAMENT: Bardzo aktywny, o dużej pasji łowieckiej. Nadzwyczaj przyjacielski i łagodnie usposobiony.

GŁOWA: Noszona wysoko, długa i stosunkowo sucha. Mózgoczaszka: Czaszka: owalnie sklepiona między uszami, pojemna, guz potyliczny dobrze zaznaczony. Stop: wyraźny. Trzewioczaszka: Nos: koloru czarnego lub wątrobianego, stosownie do barwy szaty. Nozdrza szerokie. Kufa: umiarkowanie głęboka i dość tępo zakończona. Jej długość od stopu do czubka nosa powinna być równa długości czaszki od guza potylicznego do oczu. Wargi: niezbyt obwisłe. Szczęki/uzębienie: szczęki mocne, prawie jednakowej długości, o idealnym, regularnym i kompletnym zgryzie nożycowym, tj. siekacze górne powinny ściśle pokrywać siekacze dolne. Zęby osadzone prostopadle do szczęk. Pożądane kompletne uzębienie. Oczy: lśniące, o łagodnym i wyrazistym spojrzeniu. Koloru od ciemnoorzechowego do ciemnobrązowego, im ciemniejsze tym lepiej. Jaśniejsze oczy dopuszczalne jedynie u osobników o umaszczeniu liver belton. W kształcie owalne, nie są wyłupiaste. Uszy: umiarkowanej długości, nisko osadzone, zwisające wdzięczną fałdą ściśle przy policzkach. Końce uszu aksamitne, część górna pokryta delikatnym, jedwabistym włosem.

SZYJA: Raczej długa, dobrze umięśniona i sucha, łagodnie wygięta w karku, o eleganckim zarysie, bez zwisającego podgardla. Połączenie z głową powinno być wyraźnie zarysowane.

TUŁÓW: Umiarkowanej długości. Grzbiet: krótki i poziomy. Lędźwie: szerokie, lekko wysklepione, mocne i dobrze umięśnione. Klatka piersiowa: o dobrym przedpiersiu, odpowiednio głęboka i szeroka między łopatkami. Żebra dobrze wysklepione, ostatnie zachodzące daleko ku tyłowi. Ogon: osadzony prawie na poziomie linii grzbietu, umiarkowanej długości, nie sięgający poniżej stawu skokowego, ani zadarty w górę, ani węzłowato zakręcony. Powinien być lekko wygięty lub szablasty, lecz bez tendencji do zakręcenia ku górze. Włosy na ogonie zwisają w długich, powiewnych kosmykach. Pióro zaczyna się nieco poniżej nasady ogona i wydłuża ku jego środkowi, a następnie skraca w kierunku końca. Włos długi, lśniący, miękki i jedwabisty, falisty, lecz nie kędzierzawy. Ogon noszony żywo, w poziomie, nie wyżej linii grzbietu.

KOŃCZYNY: Kończyny przednie: Łopatki: długie i ustawione skośnie ku tyłowi. Łokcie: nisko osadzone, przylegające do tułowia. Przedramiona: proste, dobrze umięśnione, z zaokrągloną kością. Śródręcza: krótkie, mocne, o okrągłej kości. Łapy: o mocnych opuszkach, zwarte, ze ściśle przylegającymi, dobrze wysklepionymi palcami, dobrze chronionymi przez obfity włos pomiędzy nimi. Kończyny tylne: długie od biodra do stawu skokowego, dobrze umięśnione wraz z podudziem. Uda: długie. Stawy kolanowe: dobrze kątowane. Stawy skokowe: nisko opuszczone, ustawione prostopadle, nie zwrócone ani do wewnątrz, ani na zewnątrz. Łapy: o mocnych opuszkach, zwarte, ze ściśle przylegającymi, dobrze wysklepionymi palcami, dobrze chronionymi przez obfity włos pomiędzy nimi.

CHODY: Swobodne i wdzięczne, sugerujące szybkość i wytrzymałość. Swobodna praca stawu skokowego, wskazująca na silną akcję kończyn tylnych. Stawy: biodrowy, kolanowy i skokowy, oglądane z tyłu tworzą jedną linię. Głowa noszona w sposób naturalny wysoko.

OKRYWA WŁOSOWA: Włos: z tyłu głowy, na wysokości uszu, lekko falisty, lecz nie kędzierzawy, długi i falisty, podobnie jak reszta szaty. Obfite frędzle na przednich i tylnych nogach sięgające do łap. Umaszczenie: czarno-białe (blue belton), pomarańczowo - białe (orangebelton), cytrynowo-białe (lemon-belton), wątrobiano-białe (liverbelton) lub tricolor, tzn. blue belton z podpalaniem lub liverbelton z podpalaniem. Preferowane są osobniki bez dużych barwnych łat na ciele, ale drobno cętkowane. Uwaga Komisji Standardów: „belton” jest zwyczajowym terminem opisującym charakterystyczne cętkowanie szaty setera angielskiego. Belton jest wsią w Northumberlad, a termin ten został rozpowszechniony dzięki książce o seterach angielskich autorstwa Edwarda Laveracka, który użył go tam po raz pierwszy. Hodowca ten miał przemożny wpływ na obecny wygląd rasy.

WZROST: Wysokość w kłębie: psy: 65 - 68 cm suki: 61 - 65 cm

WADY: Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane, jako wady i oceniane w zależności od ich stopnia oraz wpływu na zdrowie, sprawność i dobre samopoczucie psa i zdolności do wykonywania pracy, do której był przeznaczony.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE: Agresja lub wyraźna lękliwość. Psy wykazujące wyraźne wady fizyczne lub zaburzenia charakteru powinny być dyskwalifikowane. N.B. Samce muszą mieć dwa normalnie rozwinięte jądra w pełni wyczuwalne w mosznie.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Jest to bardzo stara rasa, od dawna hodowana w czystości rasy, najstarsza z grupy psów myśliwskich (gundogs). Pierwotnym przeznaczeniem psa było wyszukiwanie oraz wypłaszanie zwierzyny łownej łapanej do sieci, przez sokoła czy charta. Obecnie używany jest do wyszukiwania, wypłaszania oraz aportowania zwierzyny łownej zestrzelonej przez myśliwego.

WYGLĄD OGÓLNY: Symetrycznie zbudowany, zwarty, mocny, wesoły i aktywny. Najwyższy wzrostem oraz najbardziej typowy spośród wszystkich spanieli brytyjskich.

ZACHOWANIE - TEMPERAMENT: Przyjazny, o wesołym usposobieniu, posłuszny. Wielce niepożądana u psa jest agresja, czy płochliwość.

GŁOWA: Mózgoczaszka: Czaszka średniej długości, dość szeroka, delikatnie zaokrąglona, wznosząca się od części twarzowej, tworząca czoło (stop), przedzielona bruzdą pomiędzy oczami, zanikającą wzdłuż czoła w kierunku guza potylicznego, który nie powinien być zbyt zaznaczony. Trzewioczaszka: Nos: Nozdrza dobrze rozwinięte. Kufa: Proporcjonalnej długości w stosunku do mózgoczaszki, dostatecznie szeroka i głęboka, dobrze wyrzeźbiona pod oczami. Fafle: Dość obwisłe, kwadratowe. Szczęki/uzębienie: Szczęki mocne, z idealnym, regularnym i kompletnym zgryzem nożycowym tzn. siekacze górne przykrywają siekacze dolne i stykają się z nimi ściśle oraz są prawidłowo osadzone w szczękach. Policzki: Płaskie. Oczy: Średniej wielkości, migdałowego kształtu, nie wyłupiaste ani zapadnięte, dobrze osadzone (bez widocznej trzeciej powieki), czujne, o miłym, łagodnym wyrazie. Ciemnoorzechowe. Niepożądane jasne. Uszy: W kształcie płata, dobrej wielkości i szerokości, przylegające dosyć blisko do głowy. Osadzone na wysokości oczu. Dobrze owłosione.

SZYJA: Dobrej długości, mocna i umięśniona, bez oznak podgardla, delikatnie wygięta w łuk, zwężająca się ku głowie.

TUŁÓW: Mocny, ani zbyt długi, ani zbyt krótki. Lędźwie: Umięśnione, mocne z lekkim łukiem i dobrze związane. Klatka piersiowa: Głęboka, dobrze rozwinięta. Żebra dobrze wysklepione.

OGON: Zwyczajowo obcięty (kopiowany). Kopiowany: Nisko osadzony, nigdy nie jest noszony powyżej linii grzbietu. Dobrze opierzony i w ciągłym ruchu. Niekopiowany: Nisko osadzony, nigdy nie jest noszony powyżej linii grzbietu. Dobrze opierzony i w ciągłym ruchu. Pozostający w równowadze w stosunku do ciała.

KOŃCZYNY: Kończyny przednie: Przednie kończyny proste o dobrym kośćcu. Łopatki: Ukośne, dobrze ułożone. Łokcie: Dobrze przylegające do ciała. Nadgarstki: Mocne i elastyczne. Łapy: Ścisłe, zwarte, dobrze zaokrąglone, z mocnymi pełnymi opuszkami. Kończyny tylnie: Uda: Szerokie, umięśnione, dobrze rozwinięte. Stawy kolanowe i skokowe: Umiarkowanie kątowane. Niepożądane grube stawy skokowe. Łapy: Ścisłe, zwarte, dobrze zaokrąglone, z mocnymi pełnymi opuszkami.

CHODY: Charakterystyczne dla rasy. Przednie kończyny powinny być wyrzucane do przodu od ramion, w sposób łatwy i swobodny. Stawy skokowe poruszają się idealnie pod ciałem, w jednej linii z przednimi kończynami. W powolnym ruchu pies może poruszać się inochodem, co jest typowe dla tej rasy.

OKRYWA WŁOSOWA: Włos: Przylegający, prosty oraz odporny na niepogodę, nigdy nie jest gruby i szorstki. Umiarkowanie „pióra” na uszach, przednich kończynach, tułowiu i tylnych kończynach. Umaszczenie: Wątrobowo-biały, czarno-biały lub którykolwiek z tych kolorów ze znaczeniami.

WZROST: Przybliżona wysokość w kłębie: 51 cm (20 cali)

WADY: Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane, jako wady i oceniane w zależności od ich stopnia oraz wpływu na zdrowie, sprawność i dobre samopoczucie psa i zdolności do wykonywania pracy, do której był przeznaczony.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE: Agresja lub wyraźna lękliwość. Psy wykazujące wyraźne wady fizyczne lub zaburzenia charakteru powinny być dyskwalifikowane. N.B. Samce muszą mieć dwa normalnie rozwinięte jądra w pełni wyczuwalne w mosznie.

Seter Angielski

Wzorzec FCI nr 2/28.10.2009

Kraj pochodzenia: Wielka Brytania

Data publikacji obowiązującego wzorca: 28.07.2009 Użytkowość: pies wystawiający.

Klasyfikacja FCI: Grupa 7 - Wyżły. Sekcja 2 - Wyżły brytyjskie. Seter. Próby pracy wymagane.

WYGLĄD OGÓLNY: Pies średniego wzrostu, o ładnie zarysowanej sylwetce, eleganckim wyglądzie i ruchach.

Springer Spaniel Angielski

Wzorzec FCI nr 125/28.10.2009

Pochodzenie: Wielka Brytania

Data publikacji obowiązującego wzorca: 29.10.2003

Użytkowanie: Płochacz, aporter.

Klasyfikacja FCI: Grupa 8 - Aportery, płochacze i psy dowodne. Sekcja 2 - Płochacze Podlega próbom pracy.